Çocukların Treni (The Children's Train)

1946'da Napoli'de yoksul bir kadın, yedi yaşındaki oğlunu bir trene bindiriyor. Tren güneyden kuzeye çocuk taşıyor; kuzeydeki aileler onlara birkaç ay bakacak. Amerigo Modena yakınlarında bir kadının evine gidiyor. Orada yemek var, okul var, keman var. Dönme vakti geldiğinde çocuk artık iki hayat arasında kalmış oluyor. Anlatının ilgilendiği yer yoksulluk değil, çocuğun iki anne arasında seçim yapamaması. Film asıl kırılmayı geri dönüşte kuruyor: Amerigo Napoli'ye döndüğünde ne kuzeydeki hayatı anlatabiliyor ne de eskisine geri dönebiliyor. Biçim iki zaman arasında ilerliyor: çocukluk ve yaşlılık. Yetişkin Amerigo yıllar sonra Napoli'ye dönüyor ve anlatı oradan geriye açılıyor. Kaynak gerçek: savaş sonrası İtalya'da güneydeki yoksul ailelerin çocukları kuzeydeki ailelere geçici olarak gönderildi ve bu seferler on binlerce çocuğu taşıdı. Uygulama uzun süre pek konuşulmadı; film Viola Ardone'nin romanına dayanıyor ve konuyu geniş bir seyirciye taşıdı. Cristina Comencini yönetti; Barbara Ronchi anneyi, Serena Rossi kuzeydeki kadını oynuyor. Yapım Netflix üzerinden yayımlandı. Kimin için: İtalyan tarihini ve çocuk bakış açılı dramaları merak edenler. Kimin için değil: duygusal olarak yumuşak bulacaklar; film konusunun sertliğini belirgin biçimde hafifletiyor.