Narnia Günlükleri: Aslan, Cadı ve Dolap (The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe)

Adamson filmi kronolojik sırayla çekti; çocuk oyuncuların gerçekten büyümesinin görüntüye yansımasını istiyordu. Bunun bir bedeli var: en erken sahneler genç kadroyu en çekingen halinde yakalıyor, son perdedeki kardeşler ise gözle görülür biçimde daha büyük ve daha rahat. İkinci ayrıntı bir izleme talimatı gibi. Georgie Henley ile Skandar Keynes, karakterlerinin Narnia’ya vardığı sahneleri çekene kadar setin kendisini görmediler; Henley, James McAvoy’u Bay Tumnus makyajıyla ilk kez ortak sahnelerinde gördü. Lucy’nin lamba direğine ve faune bakışı gerçekten ilk bakış. Yapım tarihinde bir sürpriz daha var. Aslan’ın sesi için önce Brian Cox açıklanmıştı; Adamson fikrini değiştirdi ve rol aylar sonra Liam Neeson’a geçti. Dinî okumayı ise film gizlemiyor, çünkü stüdyo da gizlemedi: Disney, The Passion of the Christ kampanyasını yürüten Motive Marketing’i tuttu, kilise gruplarına özel gösterimler düzenledi ve pazarlama bütçesinin bir bölümünü doğrudan inanç gruplarına ayırdı. Kimin için: yüz kırk üç dakikayı yavaş açılan bir masal temposuyla geçirmeye razı olanlar ve yaratık makyajı ile animatronik çalışmayı sevenler için; filmin Oscar kazandığı dal da burası. Kimin için değil: Yüzüklerin Efendisi ölçeğinde bir savaş bekleyen izleyici için değil, çünkü çatışma aile sertifikası uğruna kısa tutulmuş ve kansız çekilmiş.