Trendeki Kız (The Girl on the Train)

Tate Taylor’ın 2016 tarihli filmi romandan en görünür farkını mekânda veriyor: Paula Hawkins’in Londra banliyösü, senarist Erin Cressida Wilson’ın kararıyla New York’un kuzeyindeki Westchester’a taşındı. Taylor bunu, hikâyenin zaten insanların kafasının içinde, trende ve evlerin içinde geçtiğini, şehrin neredeyse hiç görünmediğini söyleyerek savunuyor. Emily Blunt’ın İngiliz aksanı da bilerek korundu; Rachel’ın oraya ait olmama hissi buradan besleniyor. Çekimler Kasım 2015’te başladı. Rachel’ın beklediği peron Metro-North’un Ardsley-on-Hudson istasyonu; izlediği ev ile eski evi ise White Plains’te aynı sokakta yan yana duran iki gerçek ev. Bu yakınlık filmin coğrafyasını da açıklıyor, çünkü Rachel pencereden bakarken kendi eski hayatına bakıyor. Müziği Danny Elfman yazdı. Anlatı üç kadının bakışını ve farklı zamanları dönüşümlü veriyor; çözüm bir soruşturmadan değil, Rachel’ın kayıp geceyi hatırlamasından çıkıyor. Blunt sarhoşluk sahneleri için bağımlılık üzerine araştırma yaptığını, rolün kendisini yıprattığını söylüyor ve bu rolle BAFTA’da başrol kadın oyuncu dalında aday gösterildi. Kimin için: Gizemin çözümünün sarhoş bir tanığın hafızasına bağlanmasını kabul eden izleyici için. Kimin için değil: İpucu toplayan bir polisiye bekleyen ya da aile içi şiddetle alkol bağımlılığının ayrıntılı gösterildiği sahnelerden uzak durmak isteyen izleyici için.