1900 Efsanesi (The Legend of 1900)

Giuseppe Tornatore olayları değil bir anlatıyı izliyor: her şey, trompetçi Max’in bir müzik dükkânında anlattığı hikâye olarak geliyor. Anlattığı kişi, 1900’ün ilk günü bir transatlantiğin birinci mevki salonunda terk edilmiş bulunan bir bebek. Adı doğumdan değil bulunuştan toplanıyor: onu büyüten ateşçiden, içinde bulunduğu meyve kasasından ve yıldan. Bu, Tornatore’nin İngilizce çektiği ilk yapım. Çekimlerin büyük bölümü Odesa’da yapıldı, geminin iç mekânları Cinecittà’da kuruldu ve Virginian, Lusitania ile Mauretania’ya bakılarak tasarlandı. Kaynak, Alessandro Baricco’nun tek kişilik oyunu; oyunda trompetçinin adı Max değil Tim. Ennio Morricone’nin müziği 57. Altın Küre’de en iyi özgün müzik ödülünü aldı; film 44. David di Donatello gecesinde 6 ödül kazandı: yönetmen, görüntü yönetimi, yapım tasarımı, müzik, kostüm ve öğrencilerin verdiği David Scuola. En iyi film dalında ise kaybetti. Perdede piyanoya oturan Tim Roth’tur ama tuşlara basan Gilda Buttà’dır. Kimin için: Bir adamın gemiden inmeyi reddetmesinin gerekçesini duymak için uzun monologları beklemeye razı olan izleyici için. Kimin için değil: Anlatıcının abartısını olgu sanacak izleyici için; piyano tellerinin sigara yakacak kadar ısınması gibi ayrıntılar Max’in ağzından geliyor, filmin kendi dünyasından değil.