Deniz Feneri (The Lighthouse)

Robert Eggers’in kardeşi Max ile yazdığı film, siyah beyaz 35 milimetre Double-X 5222 negatife ve 1,19’a 1 kadraj oranına çekildi. Görüntü yönetmeni Jarin Blaschke bu oranı kulenin dikeyini daha iyi çerçevelediği, iki adamı yalnızlaştırdığı ve aynı kareye girdiklerinde birbirlerine bastırdığı için seçtiklerini anlattı. Kadraj süsleme değil filmin asıl aracı; kırpılmış bir kopyada ilk kaybedeceğiniz şey odur. Objektifler 1940’ların Baltar takımıydı ve Schneider’a yaptırılan özel bir filtre 570 nanometrenin üzerindeki ışığı kesiyordu. Bu, pankromatik negatiften eski ortokromatik stoğun bakışını çıkarıyor: kırmızı gidince ten koyulaşıyor, gözenek ve leke okunur hale geliyor. Çekim otuz beş gün boyunca Nova Scotia kıyısında yapıldı; Robert Pattinson’a göre kamera dışında her şey gerçekti ve gördüğünüz yapılar film için inşa edildi. Dil de aynı titizlikte. Eggers; Melville’i, denizci sözlüklerini ve Maineli insanlarla yaptığı görüşmelerden ağız çıkaran Sarah Orne Jewett’i okuyarak yazdı. Film Cannes’da Yönetmenlerin On Beş Günü’nde gösterildi ve FIPRESCI ödülünü aldı; Oscar’daki tek adaylığı Blaschke’nin görüntü yönetimiydi, ödülü 1917 ile Roger Deakins kazandı. Kimin için: Dafoe’nun dönem ağzıyla kurulmuş tiratlarını ilk dinleyişte tam çözemese de bırakmayacak izleyici için. Kimin için değil: Adada ne olduğunun sonunda söylenmesini isteyen izleyici için; martı da deniz kızı da fenerin ışığı da açıklanmadan kalır.