Un pays qui se tient sage (The Monopoly of Violence)

Fransa'da sarı yelekliler gösterileri sırasında polis müdahalesinde çok sayıda kişi ağır yaralandı; göz kaybı ve el kopması vakaları kayda geçti. Bu belgesel o görüntüleri bir odaya taşıyor. Yönetmen çeşitli insanları çağırıyor: yaralananlar, polis memurları, sendikacılar, sosyologlar, hukukçular ve gazeteciler. Aynı görüntüyü izliyorlar ve ne gördüklerini anlatıyorlar. David Dufresne'in filmi yorumu izleyiciye bırakmıyor ama tek bir sonuca da varmıyor. Filmin adı Max Weber'in devlet tanımından geliyor: devlet, meşru şiddet kullanma tekelini elinde tutan yapıdır. Tartışma da bu tanımın etrafında dönüyor; meşruluk nerede biter. Görüntülerin çoğu telefonla çekilmiş amatör kayıtlardan geliyor. Anlatının yapısı basit ve tekrarlı: görüntü, tepki, tartışma. Kimin için: Siyasi belgeselleri, polis şiddeti tartışmalarını ve Fransa'nın yakın tarihine ilgi duyanlar için. Kimin için değil: Şiddet görüntüleri doğrudan ve sürekli. Format da bir noktadan sonra tekrar ediyor.