Operadaki Hayalet (The Phantom of the Opera)

Paris Operası'nda geçen sessiz bir film. Bina yeni sahiplere devrediliyor. Eski yönetim bir uyarıda bulunuyor: beşinci loca boş bırakılacak. Kimse ciddiye almıyor. Operada bir hayalet olduğu söyleniyor. Personel buna inanıyor. Christine korodan bir şarkıcı. Bir süredir gizli bir hoca ile çalışıyor. Hocayı hiç görmedi. Ses odasının duvarından geliyor. Adam ona söz veriyor: yıldız olacak. Baş şarkıcı bir gece sahneye çıkamıyor. Christine yerine geçiyor ve salon ayakta alkışlıyor. Sonra bir kaza oluyor. Avize izleyicinin üstüne düşüyor. Christine yer altına indiriliyor. Bundan sonra film opera binasının altında geçiyor. Mahzenler, bir yeraltı gölü, mumlar ve bir kayık. Adam maskeli. Kendini gösteriyor ama yüzünü göstermiyor. Christine ona bir tek şey soruyor. Sonra maskeyi arkadan çekiyor. O sahne filmin merkezi. Kamera adamın yüzünü doğrudan gösteriyor ve o dönem için bu alışılmadık derecede sert. Lon Chaney makyajı kendisi yaptı ve yöntemini hiç açıklamadı. Anlatının ilgilendiği yer korku değil sahiplik: filmin fikri, adamın kadını bir öğrenci olarak değil bir mülk olarak görmesi ve sesini kendi eseri saymasında. Bir de Raoul var. Christine'in sevgilisi ve onu aşağıdan çıkarmaya çalışıyor. Son bölüm bir kovalamaca. Paris sokakları, bir kalabalık ve nehir. Bir maskeli balo bölümü renkli çekildi. O dönemin iki renkli tekniğiyle yapıldı ve kırmızı pelerinli figür ilk kez orada görünüyor. Yapım sorunlu geçti. Film birkaç kez yeniden çekildi, farklı yönetmenler devreye girdi ve birden çok sürüm dolaşıma girdi. Bugün elde bulunan kopyaların çoğu 1929 yeniden yayımından geliyor. Kaynak Gaston Leroux'nun romanı. Kadroda Lon Chaney, Mary Philbin, Norman Kerry ve Snitz Edwards var. Yönetmen olarak Rupert Julian anılıyor. Kimin için: sessiz sinemayı ve klasik korku tarihini merak edenler. Kimin için değil: anlatı akıcılığı arayanlar; yan hatlar dağınık ve farklı sürümler arasında ciddi fark var.