Dorian Gray'in Portresi (The Picture of Dorian Gray)

Dorian Gray, portresi yapıldığı gün yaşlanmamayı diliyor. Dileği kabul oluyor: yıllar geçtikçe adamın yüzü değişmiyor, tabloya bakan ise başka bir şey görüyor. Wilde'ın romanındaki fikir burada olduğu gibi korunuyor, ama film asıl gücünü teknik bir seçimden alıyor. Yapım siyah beyaz. Yalnızca dört planda, portrenin gösterildiği anlarda, üç şeritli Technicolor'a geçiliyor. Bu ani renk patlaması filmin en etkili anı; seyirci resmi Dorian'ın gördüğü gibi görmüyor, ondan daha fazlasını görüyor. Çürümüş hâldeki tabloyu Ivan Le Lorraine Albright yaptı ve resim bir yıldan uzun sürede tamamlandı; genç hâlini ise Henrique Medina çizdi. Albert Lewin yönetti. Film siyah beyaz görüntü yönetimi dalında Oscar kazandı ve üç dalda aday gösterildi; Angela Lansbury yardımcı kadın oyuncu dalında adaylardandı. Kusuru şu: anlatıcı sesi metni fazla açıklıyor ve Dorian'ın ahlaki çöküşü çoğunlukla söyleniyor, gösterilmiyor. Kimin için: klasik gotik uyarlamaları sevenler için. Kimin için değil: tempo arayanlar için.