Kutup Ekspresi (The Polar Express)

Robert Zemeckis, Chris Van Allsburg’un resimli kitabını uyarlarken hedefini açıkça koydu: kitabın pastel resimlerini, insan performansının sıcaklığını koruyan hareketli bir yağlı boya gibi vermek. Kaynak bir olay örgüsünden çok bir dizi resim olduğu için orta bölüm de birbirini kovalayan set parçalarından kuruludur; bilet, buz ve vagon çatısı anlatıyı ilerletmekten çok atmosferi genişletir. Film bütünüyle performans yakalamayla yapıldı; Sony Pictures Imageworks yakın plan hacminde sonunda dört oyuncuyu aynı anda kaydedecek noktaya geldi. Asıl sorun gözlerdeydi. Oyuncu göz kırptığında göz kapağındaki işaretçiler kaşın altındaki yağ yastığının altına giriyor ve kayboluyordu; ekip bu yüzden yakalama verisinden yalnızca göz kırpma zamanlamasını aldı, bakışın yönünü animatörler elle ayarladı. Filmin yüzlerine yöneltilen o eski “ölü bakış” eleştirisinin teknik kaynağı budur, yani zevk meselesi değil boru hattının bıraktığı bir izdir. Tom Hanks birkaç rolü birden üstlendi: kondüktör, serseri, Noel Baba, baba ve çocuğun beden hareketleri. Çocuğun konuşan sesi Daryl Sabara’ya aittir. Yapım 10 Kasım 2004’te yetmişten fazla IMAX salonunda 35 mm kopyalarla aynı gün açıldı; IMAX 3D’ye çevrilip böyle gösterilen ilk Hollywood uzun metrajıydı. Kimin için: Yüzlerden çok hareketi izlemeye gelen, trenin altına dalıp buz üstünde kayan ve fiziğe bağlı kalmayan sanal kamerayı filmin asıl gösterisi sayacak izleyici için. Kimin için değil: Bakış yönü elle ayarlandığı için ortaya çıkan o sabit, odaklanmamış göz ifadesini yolculuk boyunca görmezden gelemeyecek izleyici için.