Dalgaların Prensi (The Prince of Tides)

Tom'un ikiz kız kardeşi New York'ta intihara teşebbüs ediyor. Tom Güney Karolina'dan gelip kadının terapistiyle konuşmaya başlıyor. Terapist ailenin geçmişini soruyor; Tom önce anlatmıyor, sonra kendi çocukluğunu anlatmaya başlıyor ve seansların konusu kardeşi olmaktan çıkıp kendisi oluyor. Anlatının ilgilendiği yer terapi değil, bir adamın kendi hikâyesini ilk kez yüksek sesle söylemesi. Filmin merkezindeki olay uzun süre saklanıyor ve açıklandığında geriye dönük olarak her şeyi değiştiriyor; ailenin sessizlik anlaşması bu tek olayın üzerine kurulmuş. Biçim iki mekân arasında gidip geliyor: Güney'in bataklıkları ve New York'un apartmanları. Geçmiş sahneleri sıcak ve altın renginde; bugün soğuk. Bu karşıtlık bazen fazla belirgin. Yapımın en çok konuşulan yanı ödül süreci oldu. Film en iyi film dahil yedi dalda Oscar'a aday gösterildi, ancak Barbra Streisand yönetmen dalında aday olmadı; filmi yöneten kişi aday değilken filmin kendisi aday olması o yıl uzun tartışma yarattı. Nick Nolte Tom'u, Streisand terapisti, Blythe Danner ise karısını oynuyor. Kaynak Pat Conroy'un romanı. Kimin için: dokuzların başındaki Amerikan melodramlarını ve Nolte'yi sevenler. Kimin için değil: terapist ile hasta yakını arasındaki ilişkiyi sorun edecekler; itiraz yerinde ve film bunu tartışmıyor.