Lo straniero (The Stranger)

Cezayir. Meursault bir büroda çalışıyor. Annesi huzurevinde öldü ve cenazeye gidiyor; ağlamıyor. Ertesi gün denize gidiyor, bir kadınla tanışıyor ve sinemaya gidiyorlar. Komşusu Raymond ile bir mesele var; adam bir kadını dövdü ve o kadının kardeşleri peşinde. Bir gün plajda karşılaşıyorlar. Güneş çok sıcak. Meursault ateş ediyor. Mahkemede kimse cinayeti tartışmıyor; herkes annesinin cenazesinde neden ağlamadığını soruyor. Yargılanan şey eylem değil, karakteri oluyor. Luchino Visconti yönetti. Meursault'yu Marcello Mastroianni, Marie'yi Anna Karina oynuyor; kadroda Bernard Blier ve Georges Wilson var. Yapım İtalya, Fransa ve Cezayir ortak; film 1967'de çekildi. Kaynak Albert Camus'nün romanı. Uyarlama romana çok bağlı kalıyor; diyaloglar ve olay sırası büyük ölçüde korunuyor. Film çekimlerin bir bölümünü Cezayir'de yaptı. Visconti projeye isteyerek girmedi ve sonradan sonuçtan memnun olmadığını söyledi. Film uzun yıllar dolaşımda olmadı; haklarla ilgili sorunlar nedeniyle gösterimi sınırlı kaldı. Anlatının ele aldığı mesele topluma uymamanın suç sayılması; mahkeme bölümü bunu açıkça gösteriyor. Anlatı iç sesi kullanmıyor ve romanın en güçlü yanı olan anlatım sesi filmde eksik kalıyor. Filmin sınırı yöntem; sadakat anlatıyı düzleştiriyor ve karakterin içi görünmüyor. Kimin için: edebiyat uyarlamalarını ve Visconti sinemasını sevenler. Kimin için değil: mesafeli, soğuk ve final ağır.