Dokunulmazlar (The Untouchables)

Brian De Palma’nın 1987 tarihli filminde belirleyici ses, senaryoyu yazan David Mamet’in. Karakterler kurallarını yüksek sesle ilan ediyor, pazarlığı açıkça yapıyor; film iç dünyadan çok sözleşmelerle ilerliyor. Finaldeki gar çatışması senaryoda yazan sahne değil. Planlanan hâli otuzlu yılların treninin yaptırılmasını gerektiriyordu ve bütçe bunu kaldırmadı; De Palma para harcamamak adına sahneyi Chicago Union Station’da, gerçek mekânda kurdu. Filmin en çok hatırlanan parçası böylece hikâyeyi hiç ilerletmeyen, tamamen zamanlama üzerine çalışan bir bölüm oldu. Ödülde ayrım önemli. Sean Connery Yardımcı Rolde Erkek Oyuncu dalını kazandı; Ennio Morricone’nin müziği Özgün Müzik dalında yalnızca adaydı ve ödül Son İmparator’a gitti. Film ayrıca Sanat Yönetimi ve Kostüm Tasarımı dallarında aday gösterildi. Tarihle arası en açık biçimde Frank Nitti’de bozuluyor. Film onu Capone’un duruşması sırasında Ness’in eliyle çatıdan aşağı atıyor; gerçekte Nitti 19 Mart 1943’te, aradan on yıldan fazla zaman geçtikten sonra North Riverside’da bir demiryolu sahasında kendi canına kıydı. Kimin için: Gar merdiveni bölümünün önce gerçek zamanda uzatılmasını, sonra ağır çekime düşürülmesini ve hikâyeye hiçbir şey eklememesini sorun etmeyen izleyici için. Kimin için değil: İzledikten sonra kaynağa bakan izleyici için; film gerçek bir ölümün hem failini hem tarihini değiştiriyor.