The Who: The Kids Are Alright

Jeff Stein'ın 1979 tarihli belgeseli, The Who'yu bir grup portresinden çok bir enerji arşivi olarak sunuyor. 1964'teki kuruluştan 1978'e uzanan konser görüntüleri, televizyon çıkışları ve söyleşiler kronolojik olmayan bir düzende çarpıştırılıyor; anlatıcı yok, tarih dersi yok, sadece grubun kendisi ve kendi kaosunun görüntüleri var. Stein filmi yaparken çok gençti ve bu, seçkinin saygılı bir biyografi yerine hayran gözüyle kurulmasını açıklıyor. Filmin ağırlığı, Keith Moon'un kayda geçen son grup performansını içermesinden geliyor; Moon film gösterime girmeden öldü ve belge geriye dönük olarak bir veda niteliği kazandı. Konser bölümlerinin ses kalitesi ve montaj temposu, dönemin çoğu müzik belgeselinden ileride. Kimin için: The Who dinleyicisi ve 1960'lar-70'ler İngiliz rock sahnesinin performans tarafını merak eden izleyici. Kimin için değil: Grubun tarihini düzenli biçimde anlatan, bağlam veren bir belgesel bekleyenler; anlatısız montaj mantığını dağınık bulacak olanlar.