The Willow Tree

Majid Majidi'nin filmi ve bir adamın gözlerini geri kazanmasıyla başlıyor. Yusuf sekiz yaşından beri kör. Üniversitede edebiyat dersleri veriyor, evli ve bir kızı var. Hayatı düzenli. Sonra bir kornea nakli ile görmeye başlıyor. Filmin asıl konusu buradan sonrası: görmek adamı iyileştirmiyor, dağıtıyor. Karısının yüzünü ilk kez görüyor ve mutsuz oluyor. Kendi yansımasını görüyor ve yaşını fark ediyor. Kör olduğu yıllarda kurduğu hayatın bir sınır içinde durduğunu anlıyor ve sınır kalkınca istekleri de sınırsız hâle geliyor. Majidi'nin sinemasında din ve şükran her zaman var; burada bunların tersini yazıyor, yani nankörlüğü. Yusuf'un aldığı şeyi değersizleştirmesi filmin ahlaki merkezi. Parviz Parastui Yusuf'u oynuyor. Görüntü yönetimi Majidi'nin alışılmış tercihine uygun: doğal ışık, ağaçlar, su ve mevsim geçişleri anlatının duygusal haritasını taşıyor. İran sinemasını ve ahlaki soruları merkeze alan filmleri sevenler için güçlü bir örnek. Sempatik bir ana karakter arayan izleyici için ise Yusuf film ilerledikçe daha itici hâle geliyor ve film onu savunmuyor.