İşçi Sınıfı Cennete Gider (The Working Class Goes to Heaven)

Bir fabrika filmi. Lulù bir metal fabrikasında torna başında çalışıyor. Parça başı ücret alıyor, yani ne kadar çok üretirse o kadar kazanıyor. Hızlı çalışıyor ve bununla övünüyor; ustabaşı onu diğerlerine örnek gösteriyor, iş arkadaşları ondan nefret ediyor. Sonra bir kaza oluyor ve Lulù bir parmağını kaybediyor. Bundan sonra film adamın çözülmesini anlatıyor. Fabrikaya bakışı değişiyor, hızın kimin işine yaradığını görüyor ve grev tarafına geçiyor. Ama sendika onu tam kabul etmiyor, öğrenciler onu sembol yapmak istiyor ve kimse ona ne yapması gerektiğini sormuyor. Evde de düzen bozuluyor: birlikte yaşadığı kadınla ilişkisi, oğluyla mesafesi ve akıl hastanesindeki eski bir işçi arkadaşı anlatının diğer hatları. Filmin ilgilendiği yer siyaset sloganı değil, insanın kendi bedeninin makineye uyarlanması: gürültü sürekli, kamera makinelerin arasında dolaşıyor ve konuşmalar çoğu zaman bağırarak yapılıyor. Lulù'yu Gian Maria Volonté oynuyor. Kadroda Mariangela Melato ve Salvo Randone var. Müzik Ennio Morricone'ye ait ve fabrikanın ritmiyle çalışıyor. Yönetmen Elio Petri. Film Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye kazandı. Yapım hem sağdan hem soldan tepki aldı; sendikalar filmi işçiyi karikatürize etmekle suçladı. Kimin için: yetmişlerin siyasi İtalyan sinemasını sevenler. Kimin için değil: sakin bir izleme bekleyenler; film yüksek sesli, huzursuz ve bunu bilerek yapıyor.