Grev (Strike)

Eisenstein'ın ilk uzun metrajı ve devrim sinemasının kurucu metinlerinden biri. Çarlık Rusya'sında bir fabrikada işçiler greve gidiyor. Sebep bir ölüm: haksız yere hırsızlıkla suçlanan bir işçi kendini asıyor. Fabrika yönetimi ajanlar tutuyor, polis örgütleniyor ve grev kanlı biçimde bastırılıyor. Filmin fikri bireysel kahraman kurmamak. Anlatının merkezinde tek bir işçi yok; kalabalık kendisi karakter. Eisenstein'ın kurgu anlayışı da buradan çıkıyor: iki ayrı görüntüyü çarpıştırıp seyircide üçüncü bir fikir üretmek. En bilinen bölüm kapanışta: grevcilerin öldürülmesi ile mezbahada bir boğanın kesilmesi arka arkaya kurgulanıyor. Bu, sinemada montajın doğrudan siyasi bir araç olarak kullanıldığı ilk örneklerden biri sayılır. Casus karakterlerinin hayvan adlarıyla anılması ve makyajla hayvanlaştırılması da dönemin tipleme anlayışını gösteriyor. Sessiz sinemayı ve montaj kuramını merak edenler için temel bir yapım. Karaktere bağlanmak isteyen izleyici için ise film bilerek soğuk; kimse tanıtılmıyor ve kimse için ayrıca üzülmeniz beklenmiyor.