Thelma

Katı bir Hristiyan ailede büyüyen Thelma, Oslo'da üniversiteye başlayınca nöbetler geçirmeye başlıyor. Nöbetler kontrolsüz bir telekinezi ile birlikte geliyor ve tetikleyici şey belli: sınıftan bir kıza, Anja'ya duyduğu ilgi. Joachim Trier realist dramalarından sonra ilk kez doğaüstüne giriyor ama tür filmi çekmiyor; bastırma ve utanç üzerine bir aile hikâyesini korku diliyle anlatıyor. Gücün kaynağı da aile: Thelma bunu büyükannesinden almış. Eili Harboe başrolde, Kaya Wilkins Anja'yı oynuyor; babayı Henrik Rafaelsen, anneyi Ellen Dorrit Petersen canlandırıyor. Rotten Tomatoes'da yüzde 92. Eleştirmenler cinsellik ve bastırmanın doğaüstü üzerinden anlatılmasını övdü; bir yorum filmin kadın gotiğiyle oynadığını, kadınların aynı anda hem kurban hem değişimin faili olduğunu yazdı. Karşılaştırmalar çoğunlukla Carrie ve Bırak Doğrusu Girsin'e gitti. Norveç'in 90. Oscar adayı olarak gönderildi, kısa listeye giremedi; San Diego Film Eleştirmenleri'nin yabancı film ödülünü ve Melies d'Or'u kazandı. Kimin için: yavaş kurulan, soğuk ve görsel olarak temiz İskandinav gerilimlerini sevenler. Kimin için değil: hızlı tempo bekleyenler; film ilk yarısında neredeyse hiçbir şey açıkça söylemiyor.