Così parlò Bellavista (Thus Spoke Bellavista)

Napoli'de bir apartman. Emekli profesör Bellavista günlerini merdivende ve kapı önünde geçiriyor; komşularla oturup Antik Yunan felsefesi üzerine konuşuyor ve her konuyu oraya bağlıyor. Bina kalabalık; herkes birbirinin işine karışıyor ve kimse acele etmiyor. Sonra binaya kuzeyden biri taşınıyor. Cazzaniga bir fabrikada yönetici; düzenli, dakik ve gürültüye tahammülü yok. İki dünya aynı binada karşılaşıyor. Luciano De Crescenzo yönetti ve başrolü oynadı. Kaynak kendi kitabı. De Crescenzo mühendis olarak çalıştı, sonra yazar oldu; kitapları İtalya'da çok sattı ve bu film onun yönetmenlik denemesi. Anlatının kurduğu karşıtlık kuzey ile güney; İtalya'daki bu ayrım filmin doğrudan konusu ve anlatı bunu şaka üzerinden yürütüyor. Filmin yapısı gevşek; olay örgüsü yok denecek kadar az ve sahneler sohbetlerden oluşuyor. Napoli lehçesi anlatının içinde ve mizahın büyük kısmı dile bağlı. Anlatının savunduğu şey verimlilik değil ilişki; film bunu açıkça söylüyor ve tartışmayı kapatmıyor. Yapım İtalya'da büyük gişe başarısı kazandı ve replikleri gündelik dile geçti. Kimin için: İtalyan komedilerini ve konuşma üzerine kurulu filmleri sevenler. Kimin için değil: olay yok, mizah dile bağlı ve yapı dağınık.