7. Birim (Unit 7)

Sevilla, 1987. Şehir 1992 sergisine hazırlanıyor ve merkezdeki mahallelerin temizlenmesi isteniyor. Dört kişilik bir narkotik ekibi bunun için görevlendiriliyor. Yöntemleri belli: dövmek, delil yerleştirmek, tehdit etmek. Beş yıl boyunca ekip hem şehri hem kendini değiştiriyor; başlangıçta çekingen olan genç polis en sert isim hâline geliyor. Anlatının ilgilendiği yer uyuşturucu değil, şiddetin bir kentsel dönüşüm aracı olarak kullanılması. Ekip suçla mücadele etmiyor; görünürlüğü azaltıyor. Film bunu açıkça söylüyor ve amirlerin ne bildiğini de gösteriyor. Biçim zamana yayılıyor. Beş yıl boyunca saç kesimleri, arabalar, müzik ve şehir değişiyor; sergi alanı yükseldikçe mahalleler boşalıyor. Bu paralellik anlatının omurgası. Yapım İspanya'da Goya ödüllerinde oyunculuk dallarında ödüllendirildi. Alberto Rodríguez sonraki filmlerinde de aynı bölgeyi ve aynı dönemi işledi; bu yapım o çizginin erken örneği. Antonio de la Torre deneyimli polisi, Mario Casas genç olanı oynuyor. Kimin için: İspanyol polisiyelerini ve seksenlerin İspanya'sını merak edenler. Kimin için değil: polis şiddetinin merkezde olmasından rahatsız olacaklar; film bunu ne aklıyor ne de mahkûm ediyor.