Vinyl

Alan Zweig plak toplayan insanlarla konuşuyor ama müzik hakkında değil: bir insanı plak biriktirmeye iten şeyin ne olduğunu sormak istiyor. Cevaplar hızla koleksiyonculuktan çıkıp yalnızlığa, saplantıya ve ertelenmiş hayatlara varıyor. Filmin asıl tuhaflığı Zweig’in kendisini de sorgulanan tarafa koyması; kamerayı bir aynaya tutuyor, kendi itiraflarını kaydediyor ve plakların onu istediği aileden nasıl alıkoyduğunu anlatıyor. El kamerasıyla çekilmiş, ucuz görünen ama son derece dürüst bir iş. Konuştuğu insanlar arasında Don McKellar ile Harvey Pekar da var. Zweig aynı ayna yöntemini sonraki belgesellerinde de sürdürdü, dolayısıyla bu film onun kendi üzerine kurduğu uzun serinin başlangıcı gibi duruyor.