VOL-İ (WALL·E)

Terk edilmiş bir dünyada geçen bir animasyon. İnsanlar yedi yüz yıl önce gitti. Geride çöp yığınları ve temizlik için bırakılmış robotlar kaldı; hepsi bozuldu, biri hâlâ çalışıyor. WALL-E her gün çöpü sıkıştırıp küp yapıyor ve kuleler diziyor. Bulduğu ilginç şeyleri eve götürüyor: bir çakmak, bir kaşık, bir video kaset. Yalnız. Tek arkadaşı bir hamamböceği. Bir gün bir gemi iniyor ve bir robot bırakıyor. EVE bitki arıyor ve WALL-E ona âşık oluyor. Filmin ilk kırk dakikasında neredeyse hiç konuşma yok. İletişim ses efektleri, hareket ve iki not üzerinden yürüyor ve anlatı bunu hiç zorlamıyor. Sonra film uzaya çıkıyor. İnsanlar bir gemide yaşıyor, hareket etmiyor, ekranlara bakıyor ve yürümeyi unutmuş durumda. Anlatının ilgilendiği yer çevre değil hareketsizlik: film çöpü bir sebep olarak değil bir sonuç olarak gösteriyor ve asıl eleştirisi konfor. Robotların sesleri bir seslendirme sanatçısından değil bir ses tasarımcısından geldi. Ben Burtt karakterlerin konuşmasını elektronik seslerden kurdu ve o sesler karakterin tamamı oldu. Filmde bir eski müzikalin görüntüleri kullanılıyor ve WALL-E'nin insanlara dair bildiği hemen her şey o kasetten geliyor. Görüntü tasarımında gerçek sinema optiği taklit edildi; lens kusurları, odak kaymaları ve derinlik animasyona bilerek eklendi. Yönetmen ve senarist Andrew Stanton. Kimin için: sözsüz anlatımı ve bilim kurguyu sevenler; küçük çocuklar da izleyebilir. Kimin için değil: ikinci yarının ilkine göre daha alışıldık olmasından rahatsız olacaklar; gemi bölümü klasik bir çizgi film gibi işliyor.