Wattstax

20 Ağustos 1972, Los Angeles. Stax plak şirketi Memorial Coliseum'da bir konser düzenliyor. Bilet bir dolar. Konserin tarihi seçilmiş: yedi yıl önce aynı ay Watts'ta ayaklanma olmuştu ve konser onun anmasına denk getirildi. Yüz bine yakın kişi geliyor. Sahnede Stax'ın kadrosu var ve kapanışı Isaac Hayes yapıyor. Film konser kaydını Watts'ta yaşayan insanlarla yapılan konuşmalarla birlikte veriyor. Mel Stuart yönetti. Filmin en tanınan tarafı sahne dışı bölümler: Richard Pryor filmin arasına giren konuşmalarıyla anlatının ikinci sesi ve söyledikleri konserden daha sert. Jesse Jackson konseri açıyor ve kalabalıkla birlikte bir metin okuyor; o bölüm belgeselin en çok alıntılanan anı. Anlatının kurduğu şey bir konser kaydı değil; kamera sahne ile mahalle arasında sürekli gidip geliyor ve müzik bağlamından ayrılmıyor. Isaac Hayes'in sahne kıyafeti ve performansı dönemin görsel hafızasına girdi. Yapımda hak sorunları yüzünden bazı şarkılar sonraki sürümlerde değiştirildi ve film uzun süre tam haliyle bulunamadı. Belgesel Amerikan siyah müziğinin ve yetmişlerin başındaki toplumsal durumun aynı anda kaydı. Kimin için: soul müziğini ve dönem belgesellerini sevenler. Kimin için değil: yapı dağınık, konuşma bölümleri konseri kesiyor ve ses kaydı dönemin sınırlarını taşıyor.