Das Wachsfigurenkabinett (Waxworks)

Paul Leni'nin yönettiği, senaryosunu Nosferatu'nun senaristi Henrik Galeen'in yazdığı bu Alman dışavurumcu filmi, bir panayır balmumu müzesinin sahibinin işini canlandırmak için genç bir şairi figürler hakkında hikayeler yazmaya tutmasıyla açılıyor. Şair her hikayede kendini kahraman olarak hayal ediyor. Üç bölüm var: Harun Reşid'in oynadığı bir fırıncı komedisi, Emil Jannings'in canlandırdığı, Conrad Veidt'in oynadığı ve kurbanlarının ölüm anlarını kum saatleriyle işaretlemekten zevk alan Korkunç İvan'ın karanlık bölümü, ve Werner Krauss'un canlandırdığı Karındeşen Jack'in yalnızca altı dakikalık kabus sekansı. O son bölümün bu kadar kısa olmasının sebebi sanatsal tercih değil: film dört bölüm olarak tasarlanmıştı, dördüncü hikaye için İtalya'da mekan çekimleri planlanmıştı ama para bitince çekilemedi. Leni bir dışavurumcu ressamdı ve dekorları gerçeklik fikri barındırmayacak kadar stilize etmeye çalıştığını söylemişti. Caligari'ye açık bir saygı duruşu olarak o filmin iki oyuncusunu, Veidt ile Krauss'u ana rollere aldı. Film Leni'nin Almanya'daki son işi oldu, Universal'ın patronu onu Hollywood'a çağırdı, ama Leni orada yalnızca birkaç film çekebildi ve 1929'da ihmal edilmiş bir diş enfeksiyonundan kaynaklanan kan zehirlenmesiyle kırk dört yaşında öldü. Kimin için: Sessiz sinemayı ve Alman dışavurumculuğunun görsel dünyasını sevenler için. Kimin için değil: Dengeli bir yapı bekleyenler için değil, bölümler uzunluk ve ton açısından birbirinden çok farklıdır.