Lo chiameremo Andrea (We'll Call Him Andrea)

De Sica'nın geç dönem filmlerinden biri ve bugün neredeyse hiç gösterilmiyor. Nino Manfredi ile Mariangela Melato aynı ilkokulda öğretmenlik yapan bir çifti oynuyor. Birbirlerini seviyorlar ama çocukları olmuyor. Filmin adı da buradan geliyor: doğmamış çocuğa çoktan isim koymuşlar. De Sica konuyu tıbbi bir sorun gibi değil, gündelik bir aşınma gibi ele alıyor. Sınıf dolusu başkasının çocuğuyla geçen bir mesai, sonra boş bir ev. Baskı büyüdükçe çift birbirine dönüp aynı soruyu farklı biçimlerde soruyor: kabahat kimde. Manfredi'nin komedi zamanlaması burada dramın içine gömülü, Melato ise henüz Wertmüller filmleriyle tanınmadan önceki hâliyle karşımızda. Film, izleyiciye rahat bir kapanış vermemesiyle biliniyor; ne çift ne de seyirci düğümün çözüldüğü hissini alır. Kimin için: bir evliliğin sessizce çatlamasını izlemeye hazır olan, İtalyan komedisinin acı tarafını arayan izleyici. Kimin için değil: De Sica denince Bisiklet Hırsızları ölçeğinde bir yapıt bekleyen izleyici. Bu daha küçük, daha dağınık ve daha az iddialı bir film.