Witches

Elizabeth Sankey çocuğunu doğurduktan sonra hastalandı. Doğum sonrası psikoz geçirdi ve tedavi gördü. Belgesel bunu anlatırken iki şeyi yan yana koyuyor: kendi hikâyesi ve sinemadaki cadı görüntüleri. Sankey'e göre bu iki şey aynı yerden geliyor; tarih boyunca cadılıkla suçlanan kadınların çoğu aslında hasta, yalnız ya da yasını tutmayan kadınlardı. Belgesel arşiv film parçalarını kullanıyor ve bu parçaların arasına kendi deneyimlerini anlatan kadınların konuşmalarını yerleştiriyor. Elizabeth Sankey yönetti ve anlatıcı sesi de kendisi. Konuşanlar arasında Catherine Cho var; Cho doğum sonrası psikoz üzerine bir kitap yazdı ve zorla hastaneye yatırılma deneyimini anlatıyor. Belgeselde on üç kişi konuşuyor ve Sankey de onlardan biri. Kullanılan film parçaları arasında Suspiria, The Craft ve Practical Magic gibi başlıklar var. Prömiyer 2024 Tribeca Festivali'nde yapıldı; dağıtımı MUBI üstlendi ve süre 90 dakika. Anlatının ele aldığı mesele annelikteki akıl sağlığının konuşulamaz olması; belgesel bunu tarihsel bir örüntüyle bağlıyor. Filmin en güçlü tarafı Sankey'in kendi tedavi süreci; anlatı süslemeye gitmiyor. Filmin sınırı yöntem; cadı filmi ile hastalık arasındaki bağ zaman zaman zorlanıyor ve tarihsel iddialar hızlı geçiliyor. Kimin için: kişisel belgeselleri ve sinema üzerinden kültür okumalarını sevenler. Kimin için değil: konu ağır, yapı denemeye yakın ve tez tartışmaya açık.