Working Girls

Manhattan'da orta sınıf bir dairede işletilen bir randevuevinde geçen bir gün. Molly üniversite mezunu, fotoğrafçı olmak istiyor ve burada vardiya alıyor; film onun mesaisini takip ediyor: havlu değiştirmek, prezervatif saymak, müşteriyle konuşmak, patronla pazarlık. Lizzie Borden filmi ne ahlaki bir yargı ne de erotik bir gösteri kuruyor; seks işçiliğini doğrudan bir iş olarak, yani rutin, sıkıcı ve yönetim sorunları olan bir iş olarak gösteriyor. Kamera mesafeli ve sahneler kısa. Filmin en iyi bulduğu şey patronun kadınlara karşı kullandığı dil: her cümle bir ofis yöneticisinin cümlesi. Sundance'te gösterildi ve bağımsız Amerikan sinemasında referans hâline geldi. Kimin için: feminist sinemayı ve emek üzerine kurulu bağımsız filmleri sevenler. Kimin için değil: dramatik yükseliş bekleyenler, çünkü film bilerek düz.