Zero Days

2010 yazında güvenlik araştırmacıları tanımadıkları bir zararlı yazılım buluyor. Kod alışılmadık ölçüde büyük, birden fazla bilinmeyen açığı birden kullanıyor ve yalnızca çok özel bir donanım karşısına çıkınca uyanıyor: İran'ın Natanz tesisindeki santrifüjlerin denetleyicileri. Yazılımın adı Stuxnet. Belgesel iki katmanda ilerliyor: bir yanda kodu adım adım çözen araştırmacılar, öte yanda operasyonun kimin işi olduğunu söylemeyi reddeden devlet. Filmin asıl iddiası bir devletin sabotajı değil, kimsenin sınırını çizmediği yeni bir silah sınıfının açılmış olması. Kod hedefinin dışına taşıp dünyaya yayıldığında bunun ne demek olduğu görülüyor. Alex Gibney yönetti. Operasyonun kod adı Olympic Games olarak geçiyor. Film sonunda Nitro Zeus adlı devam planına ve 2015 İran nükleer anlaşmasına bağlanıyor; ölçek burada birden büyüyor ve konu tek bir santrifüj tesisinden çıkıyor. Kimin için: siber güvenlik, istihbarat ve devlet sırrı konularını merak edenler. Kimin için değil: teknik ayrıntı bekleyenler ya da tersine hiç istemeyenler. Film ikisinin arasında kalıyor, süresi uzun ve orta bölümde aynı noktayı birkaç kez tekrarlıyor.