Zerograd

Moskova'dan taşradaki bir fabrikaya gönderilen mühendis Varakin, işini bitirip aynı gün dönmeyi planlıyor. Fabrikanın sekreteri masasında tamamen çıplak oturuyor ve kimse bunu fark etmiyor. Müdür Varakin'i tanıdığını iddia ediyor. Lokantada ona kendi kafasının pasta şeklinde yapılmış hâli servis ediliyor ve yemezse aşçı intihar ediyor. Varakin şehirden çıkmaya çalışıyor ve çıkamıyor. Karen Şahnazarov yönetti. Film 1988'de, Sovyetler Birliği'nin son yıllarında çekildi ve doğrudan o dönemin ruh hâli üzerine kurulu. Şehirdeki herkes kendi gerçekliğini yaşıyor, kimse kimseyle aynı şeyi kabul etmiyor ve resmî açıklamalar birbiriyle çelişiyor. Bir müzede yerel tarih sergileniyor ve sergi tümüyle uydurma. Anlatı absürt ama film bir komedi olarak çalışmıyor; her sahne mantıklı görünüyor ve rahatsızlık bu tutarlılıktan geliyor. Şahnazarov glasnost döneminde çalışabilen yönetmenlerden biriydi ve bu film, sansürün gevşediği kısa aralıkta çekilen en açık siyasi yapımlardan biri sayılır. Kimin için: Sovyet sinemasının son dönemini ve absürt anlatıyı sevenler. Kimin için değil: film hiçbir şeyi açıklamıyor ve bir çözüme varmıyor; dönemi bilmeyen seyirci için göndermelerin çoğu görünmüyor.