Ölüm Oyunu (5150 Elm's Way)

Yannick sinema okumak için küçük bir kasabaya taşınıyor. Bisikletle giderken düşüyor ve yaralanıyor. En yakın evin kapısını çalıyor. Kapıyı bir adam açıyor. İçeri giriyor ve orada olmaması gereken bir şey görüyor. Adam onu bırakmıyor. Yannick üst kattaki bir odaya kilitleniyor. Evde bir aile var: anne, iki kız ve baba. Hepsi olağan bir hayat sürüyormuş gibi davranıyor. Baba Jacques ona bir teklif getiriyor: satranç oynayacaklar. Yannick kazanırsa serbest kalacak. Éric Tessier yönetti. Yannick'i Marc-André Grondin, Jacques'ı Normand D'Amour oynuyor; kadroda Sonia Vachon ve Mylène St-Sauveur var. Yapım Kanada'dan, Quebec'ten. Kaynak Patrick Senécal'in romanı; yazar Quebec'te korku ve gerilim türünde tanınıyor ve kitapları defalarca uyarlandı. Anlatının kurduğu mekanizma satranç; oyun bir kaçış aracı değil bir hapis biçimi olarak çalışıyor. Adamın gerekçesi ahlaki; kendini bir yargıç sayıyor ve yaptıklarını bir görev olarak anlatıyor. Anlatı aileyi tek boyutlu göstermiyor; kızlar ve anne kendi konumlarını farklı biçimde taşıyor. Anlatı ilerledikçe Yannick de değişiyor ve film bunu bir kurtuluş olarak sunmuyor. Filmin sınırı seyir; şiddet açık, ton boğucu ve anlatı rahatlama vermiyor. Bir başka sınır tempo; orta bölüm uzuyor ve tekrar duygusu veriyor. Kimin için: Quebec sinemasını ve psikolojik gerilimleri sevenler. Kimin için değil: rahatsız edici, uzun ve final karanlık.