Küçük Bir Rica (A Simple Favor)

Paul Feig’in filmi Darcey Bell’in romanından uyarlandı ama en görünür buluş kitapta yok. Stephanie’nin video günlükçüsü olması senarist Jessica Sharzer’ın çözümü; yazarın kendi anlatımına göre amaç dış ses anlatımına başvurmamaktı. Kameraya konuşma sahneleri süs değil, o dış sesin yerine geçen düzenek. Kayıp bir insan aranırken Stephanie’nin durup takipçilerine seslenmesi bu yüzden. Emily’nin erkek takımları da senaryodan önce iş görüyor. Fikir Blake Lively’den çıktı; kostüm tasarımcısı Renée Ehrlich Kalfus, Feig’in kendi giyim tarzının da bu tercihin içinde olduğunu ve takımların Ralph Lauren’ın erkek arşivinden alınmış tek parça eski ürünler olduğunu anlatıyor. Karakterin üstünlüğü, metin herhangi bir şey açıklamadan çok önce kumaştan okunuyor. Filmde Connecticut kasabası olarak görünen yer Toronto’da kuruldu. Bell filmi gördükten sonra asıl memnuniyetinin şakanın anlaşılması olduğunu yazdı; romanı okuyanlar komedi tarafını çoğunlukla kaçırmıştı. Kapanış jeneriğinde Serge Gainsbourg’un 1964’te France Gall için yazdığı Laisse tomber les filles şarkısı çalıyor. Kimin için: Görüntünün, olay karardıkça kararmamasını bir tutarsızlık değil tercih sayan izleyici için. Kimin için değil: Emily kaybolduktan sonra filmin gerilimi sıkmasını bekleyen izleyici için; Feig tam tersini yapıp alanı komediye açıyor.