Abel

Diego Luna'nın ilk yönetmenlik filmi, konuşmayı bırakmış dokuz yaşındaki Abel'i anlatıyor. Hastaneden eve döndükten sonra evin babası gibi davranmaya başlıyor; annesine ve kardeşlerine talimat veriyor, akşam yemeğinde masanın başında oturuyor. Aile buna alışıyor ve düzen kuruluyor. Filmin fikri bu kabullenmede. Anne oğlunun rolünü bozmuyor çünkü ev bu sayede işliyor; asıl sorun ancak gerçek baba geri döndüğünde ortaya çıkıyor. Luna komedi ile rahatsızlık arasındaki dengeyi çoğunlukla koruyor. Çocuk oyuncu Christopher Ruiz-Esparza filmi taşıyor ve kardeşi de kadroda. Film Sundance'te gösterildi. Son bölümde ton sertleşiyor ve komedi tamamen bırakılıyor; bu geçiş bazı izleyicilere ani geldi. Kimin için: Meksika bağımsız sinemasını ve aile dinamiği üzerine kurulu tuhaf komedileri sevenler için. Kimin için değil: Çocuk ruh sağlığı konusunun hafif bir çerçevede işlenmesini sorunlu bulacak izleyici için.