Aşık Garip (Ashik Kerib)

Âşık Kerib yoksul bir saz şairi; sevdiği kızın babası zengin ve onu istemiyor. Şart koşuyorlar: bin gün yola çıkacak, para kazanacak ve dönecek. Kerib sazıyla ülkeleri dolaşıyor, saraylarda çalıyor, kandırılıyor, soyuluyor ve süre dolmak üzereyken hâlâ uzakta oluyor. Sergey Paracanov yönetti; yardımcı yönetmen ve oyuncu olarak Dodo Abaşidze var. Kaynak Mihail Lermontov'un bir Azerbaycan halk hikâyesinden derlediği metin. Filmin dili anlatı değil tablo. Sahneler derinliği olmayan, öne dizilmiş kompozisyonlar hâlinde kuruluyor; oyuncular kameraya dönük duruyor ve hareket en aza indiriliyor. Paracanov bütün filmlerinde bu yöntemi kullandı. Renk, kumaş, halı ve nesne filmin asıl malzemesi. Kafkas ve İran minyatür geleneğinden gelen bu düzen, sinemadan çok müzeye yakın duruyor. Paracanov yıllarca hapis yattı ve uzun süre film çekmesi engellendi; bu, hapisten sonra tamamladığı son filmlerden biri. Yapım Andrey Tarkovski'nin anısına ithaf edildi. Ses ile görüntü ayrı çalışıyor; konuşmalar dublajlı, müzik sürekli ve ikisi birbirine bilerek tam oturmuyor. Kimin için: Paracanov sinemasını ve görsel gelenekten beslenen filmleri izleyenler. Kimin için değil: olay örgüsü takip edilmiyor, oyunculuk yok denecek kadar az ve film alışıldık anlamda hiç anlatmıyor.