The Legend of Suram Fortress

Gürcistan'da bir kale sürekli yıkılıyor. Ne kadar yeniden inşa edilirse edilsin duvarlar çöküyor. Bir kâhine gidiliyor ve verilen cevap şu: bir genç adam kendi rızasıyla duvarın içine girip orada ölmedikçe kale ayakta durmayacak. Zurab bunu kabul ediyor. Sergey Paracanov yönetti; Dodo Abaşidze ile birlikte çalıştı. Kaynak Gürcü halk efsanesi ve Daniel Çonkadze'nin on dokuzuncu yüzyıl romanı. Bu, Paracanov'un dört yıllık hapis cezasının ardından çektiği ilk uzun metraj. Yönetmen on beş yıl boyunca film yapması engellenmişti. Biçim onun bilinen yöntemi. Sahneler derinliği olmayan kompozisyonlar hâlinde kuruluyor, oyuncular kameraya dönük duruyor, hareket en aza indiriliyor ve anlatı olay örgüsüyle değil nesnelerle ilerliyor: halı, kumaş, nar, silah ve ikon. Anlatının konusu fedakârlık ve bunun bir efsane olarak nasıl aktarıldığı. Film hikâyeyi anlatmıyor; hikâyenin anlatılış biçimini gösteriyor. Ses ile görüntü ayrı çalışıyor. Konuşmalar dublajlı, müzik sürekli ve ikisi birbirine bilerek tam oturmuyor. Yapım Paracanov'un uluslararası olarak yeniden görünür olmasını sağladı ve ardından Âşık Kerib geldi. Kimin için: Paracanov sinemasını ve görsel gelenekten beslenen filmleri izleyenler. Kimin için değil: olay örgüsü takip edilmiyor, oyunculuk yok denecek kadar az ve film alışıldık anlamda hiç anlatmıyor.