Die Nibelungen: Siegfried

Demirci çıraklığından çıkan Siegfried bir ejderhayı öldürüyor, kanında yıkanınca yaralanmaz oluyor; yalnızca sırtına düşen bir yaprak yüzünden tek bir nokta korunmasız kalıyor. Sonra Kriemhild ile evlenebilmek için Kral Gunther'in Brunhild'i kandırmasına yardım ediyor. Bu yardım onun sonu oluyor. Fritz Lang yönetti; senaryoyu Thea von Harbou ile birlikte yazdı. Kaynak ortaçağ destanı Nibelungenlied. Yapımcı Erich Pommer, yapım Decla-Bioscop, dağıtım UFA. Görüntü yönetiminde Carl Hoffmann ve Günther Rittau, müzikte Gottfried Huppertz var. İki bölümlük bir yapım: Siegfried 14 Şubat 1924'te, Kriemhild'in İntikamı 26 Nisan 1924'te gösterildi. İkinci film kocasının Hagen tarafından öldürülmesinden sonra Kriemhild'in intikamını ve Hun sarayındaki felaketle biten savaşları anlatıyor. Eleştirilerin yönü zamanla değişti. 1924'te bir Alman eleştirmen filmi en eski ve en derin halk duygusu olarak övdü; 1928'de Variety ticari olarak başarısız buldu. Lotte Eisner 1947'de karakter işçiliğindeki karmaşıklığı işaret etti. Leonard Maltin dört yıldız verdi ve destansı bir başyapıt dedi. Filmin tarihindeki rahatsız edici bölüm şu: yapım Adolf Hitler'in en sevdiği filmler arasında yer aldı. Joseph Goebbels önce küçümsedi, sonra Alman başarısının zirvesi olarak niteledi. Kimin için: sessiz sinemanın destansı tarafını ve Lang'in görsel mimarisini merak edenler. Kimin için değil: filmi siyasi bağlamından ayırmak isteyenler; imgeleri sonradan bir rejim tarafından sahiplenildi ve bu bilgi izlerken yanınızda duruyor.