Die Nibelungen: Kriemhilds Rache (Die Nibelungen: Kriemhild's Revenge)

Siegfried'in Hagen tarafından öldürülmesinden sonrası. Kriemhild intikam için Hun kralı Etzel ile evleniyor ve kardeşlerini Hun sarayına davet ediyor. Davet bir tuzak; sonuç herkesin öldüğü bir felaket. Fritz Lang yönetti; senaryoyu Thea von Harbou ile birlikte yazdı. Kaynak ortaçağ destanı Nibelungenlied. Yapımcı Erich Pommer, yapım Decla-Bioscop, dağıtım UFA. Görüntüde Carl Hoffmann ve Günther Rittau, müzikte Gottfried Huppertz. Bu iki bölümlük yapımın ikinci filmi. İlk bölüm Siegfried 14 Şubat 1924'te, bu bölüm 26 Nisan 1924'te gösterildi. İki film arasındaki fark belirgin: ilki bir masal, bu ise bir yıkım anlatısı. Lang burada görsel mimarisini simetri ve kalabalık üzerine kuruyor ve final Hun sarayının yanmasıyla geliyor. Eleştiri tarihi ilk bölümle aynı yolu izledi. Lotte Eisner 1947'de karakter işçiliğindeki karmaşıklığı işaret etti, Leonard Maltin yapımın bütününe dört yıldız verip destansı bir başyapıt dedi. Yapımın tarihindeki rahatsız edici not değişmiyor: film Adolf Hitler'in en sevdikleri arasındaydı ve Joseph Goebbels sonradan Alman başarısının zirvesi olarak niteledi. Kimin için: ilk bölümü izlemiş olanlar ve sessiz sinemanın destansı ölçeğini merak edenler. Kimin için değil: intikam anlatılarından uzak durmak isteyenler; bu bölüm baştan sona yıkım üzerine kurulu ve hiçbir karakter kazanmıyor.