Karamel (Caramel)

Beyrut'ta bir güzellik salonunda geçen bir film. Salon küçük. Beş kadın orada çalışıyor ya da oraya geliyor. Layale salonun sahibi. Evli bir adamla ilişkisi var ve bunu kimseye söylemiyor. Nisrine evlenmek üzere. Nişanlısı ve ailesi geleneksel; kadın bakire olmadığını saklıyor ve bir çözüm arıyor. Rima kadınlara saç yıkıyor. Bir müşteriye ilgi duyuyor ve bunu ne kendine ne başkasına söyleyebiliyor. Jamale oyuncu. Yaşlanıyor ve seçmelerde artık alınmıyor; yaşını gizlemek için her yolu deniyor. Rose terzi. Yandaki dükkânda çalışıyor ve akıl sağlığı bozuk ablasına bakıyor. Bundan sonra film bu beş hattı birlikte yürütüyor. Hiçbiri diğerinden büyük değil. Salon bir sığınak. Kadınlar orada birbirine anlatıyor ve dışarıda hiçbir yerde anlatamıyor. Başlıktaki karamel bir yöntem. Şeker, su ve limondan yapılan ağda; anlatı bunu hem gündelik bir iş hem de bir acı olarak gösteriyor. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil gizleme: filmin fikri, beş kadının da bir şeyi saklamak zorunda olması ve saklama işinin tümüyle onların üzerine kalması. Rose hattı anlatının en sessiz yeri. Kadına bir teklif geliyor ve seçim yapmak zorunda kalıyor. Savaş anlatının dışında. Film Beyrut'u çatışmayla değil, gündelik hayatla veriyor ve bu bilinçli bir tercih. Ton hafif. Anlatı komedi ile drama arasında duruyor ve hiçbirini abartmıyor. Bu, Nadine Labaki'nin ilk uzun metrajı; yönetmen aynı zamanda başrolde. Oyuncuların çoğu profesyonel değil. Kadroda Nadine Labaki, Yasmine Al Massri, Joanna Moukarzel, Gisèle Aouad ve Adel Karam var. Kimin için: Ortadoğu sinemasını ve kadın topluluğu anlatılarını sevenler. Kimin için değil: sertlik arayanlar; anlatı meseleleri açıyor ama hiçbirini sonuna kadar götürmüyor.