Chain

Film iki kadını izliyor. Biri Japon bir şirketin çalışanı; eğlence parklarını incelemek üzere gönderilmiş ve otelde kalıyor, rapor yazıyor ve yöneticilerine kayıt gönderiyor. Diğeri işsiz; alışveriş merkezinin çevresinde yaşıyor, boş binalarda uyuyor ve kimseyle konuşmuyor. İkisi hiç karşılaşmıyor. Anlatı ikisinin arasında gidip geliyor ve mekân sürekli aynı görünüyor: otoparklar, yürüyen merdivenler, zincir mağazalar ve tabelalar. Jem Cohen yönetti. Film 2004 tarihli. Yapımın en dikkat çekici tarafı çekim yöntemi; görüntüler yedi ülkede farklı zamanlarda çekildi ve kurguda tek bir yer gibi birleştirildi. Anlatının kurduğu fikir yerlerin birbirinin aynı hale gelmesi; hiçbir sahnede nerede olunduğu söylenmiyor ve seyirci ayırt edemiyor. Film kurmaca ile belgesel arasında duruyor; iki karakterin bölümleri kurmaca, mekân görüntüleri gerçek. Anlatı olay örgüsü kurmuyor ve iki kolu hiçbir yerde birleştirmiyor. Cohen daha çok belgesel ve müzik filmleriyle tanınıyor ve bu yapım onun uzun metrajlarından. Filmin sesi büyük ölçüde ortam kaydı; müzik az kullanılıyor. Kimin için: deneysel sinemayı ve mekân üzerine kurulu anlatıları sevenler. Kimin için değil: olay yok, tempo çok yavaş ve film seyirciden yorum bekliyor.