Children

Liverpool'da geçen kısa bir İngiliz filmi. Robert Tucker çocuk. Katolik bir okulda ve okul cehennem gibi. Anlatı düz gitmiyor. Üç zaman iç içe. Birincisi okul yılları. Diğer çocuklar onu dövüyor, öğretmenler sopa kullanıyor ve kimse müdahale etmiyor. İkincisi ev. Baba şiddetli; anneyi ve çocukları dövüyor. Üçüncüsü yetişkinlik. Robert artık büyük ve bir hastane koridorunda oturuyor. Bundan sonra film hatıralar arasında geçiş yapıyor. Bir sahneden bir başkasına, uyarı vermeden. Bağlantı duygusal. Görüntüler kronolojiye göre değil, aynı acıyı taşıdıkları için yan yana geliyor. Robert kendi cinselliğini fark ediyor. Bunu kimseye söyleyemiyor ve söyleyemeyeceği ona öğretilmiş. Anlatı bunu bir keşif olarak değil bir yük olarak veriyor. Baba hastanede ölüyor. Anne yanında. Anlatının ilgilendiği yer çocukluk değil süreklilik: filmin fikri, bu adamın geçmişte kalmış bir şeyi hatırlamıyor olması; hepsini hâlâ aynı anda yaşıyor. Konuşma çok az. Anlatı yüz, ışık ve sessizlikle ilerliyor. Görüntü siyah beyaz ve neredeyse hareketsiz. Kamera uzun süre aynı kadrajda kalıyor. Süre kırk dakikanın altında. Bu, Terence Davies'in ilk filmi ve üçlemesinin ilk bölümü; diğer iki bölüm sonraki yıllarda çekildi ve aynı karakteri izliyor. Yapım İngiliz Film Enstitüsü desteğiyle, çok küçük bir bütçeyle çekildi. Davies kendi çocukluğundan çalıştığını hep söyledi. Kadroda Phillip Mawdsley, Robin Hooper ve Nick Stringer var. Kimin için: İngiliz deneysel sinemasını ve otobiyografik anlatıları sevenler. Kimin için değil: hikâye arayanlar; film bir olay örgüsü kurmuyor ve tonu baştan sona ağır.