Çikolata (Chocolat)

Sömürge döneminde Kamerun'da geçen bir film. Bir kadın yıllar sonra ülkeye dönüyor. Fransa'da yaşıyor ve çocukluğunun geçtiği yeri görmek istiyor. Anlatı geriye dönüyor. France küçük bir kız. Babası bölge idarecisi, annesi evde ve aile ıssız bir yerde, tek başına bir evde yaşıyor. Protée evin hizmetçisi. Genç, ölçülü, her işi yapıyor ve çocuk günlerini onunla geçiriyor. İkisi arkadaş. Ama ilişkinin sınırları belli ve hiçbiri bunu adlandırmıyor. Bundan sonra film gündeliğe iniyor. Bir yemek hazırlığı, bir duş, bir yürüyüş, bir sofra ve gelen misafirler. Bir uçak arıza yapıyor. Bir grup Avrupalı eve konuk oluyor ve içlerinden biri hizmetçilere karşı açıkça kaba davranıyor. Anne ile Protée arasında bir şey oluyor. Kadın bir gece ondan bir şey istiyor; adam reddediyor. Ertesi gün Protée eve alınmıyor. Depoya gönderiliyor ve bir daha içeri girmiyor. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil güç: film ilişkiyi bir romantizm olarak kurmuyor; asıl anlattığı, bir tarafın istediği anda her şeyi bitirebilmesi. Boru sahnesi filmin son hamlesi. Protée çocuğa bir ders veriyor ve iz kalıcı oluyor. Anlatı çok az konuşuyor. Sahneler uzun, diyalog seyrek ve manzara sürekli kadrajda. Bu, Claire Denis'in ilk uzun metrajı ve kendi çocukluğundan besleniyor; yönetmen Fransız sömürge idaresinde çalışan bir ailenin çocuğu olarak Afrika'da büyüdü. Kadroda Isaach de Bankolé, Giulia Boschi, François Cluzet ve Cécile Ducasse var. Yönetmen ve ortak senarist Claire Denis. Kimin için: yavaş, gözleme dayanan filmleri ve sömürgecilik üzerine dolaylı anlatıları sevenler. Kimin için değil: olay bekleyenler; film neredeyse tümüyle gündelik hayat ve tek bir olay etrafında dönüyor.