L'Intrus (The Intruder)

Fransa'nın İsviçre sınırında bir ormanda başlayan bir film. Louis yalnız yaşıyor. Bir kulübede, köpekleriyle; komşusu yok, telefonu az çalıyor ve oğluyla neredeyse hiç görüşmüyor. Kalbi hasta. Yürüyor, yüzüyor, motosiklet kullanıyor ama vücudu artık taşımıyor. Bir kalp almaya karar veriyor. Resmî yolu beklemiyor; parasını topluyor ve aracıyla konuşuyor. Bundan sonra film bir yolculuk anlatısına dönüyor. Kore, bir ameliyat, bir iyileşme dönemi ve sonra Pasifik'te bir ada. Ada Tahiti. Louis'nin yıllar önce orada bir oğlu olmuş ve şimdi onu arıyor. Bulamıyor. Yerine bir yarışma düzenleniyor; ada halkı ona bir oğul seçmeye çalışıyor ve sahne rahatsız edici bir komedi hâline geliyor. Anlatının ilgilendiği yer sağlık değil borç: adam bir başkasının kalbini alıyor ve film bunu tıbbi değil ahlaki bir mesele olarak kuruyor. Anlatı bilerek dağınık. Sahneler kronolojik değil, bazıları rüya, bazıları hatıra ve hangisi olduğu söylenmiyor. Diyalog çok az. Film bilgiyi konuşmayla değil, görüntülerin yan yana gelmesiyle veriyor. Fransa'daki oğlu hattı en acıtan yer. Adam kendi çocuğunu tanımıyor ve yıllar sonra aramaya kalktığında çok geç oluyor. Kaynak felsefi bir metin. Jean-Luc Nancy kendi kalp nakli deneyimi üzerine bir deneme yazmıştı ve film o metinden çıkıyor. Kar, deniz, orman ve ameliyat masası aynı ritimde çekiliyor; görüntü yönetmeni Agnès Godard. Kadroda Michel Subor, Grégoire Colin, Béatrice Dalle ve Katia Golubeva var. Yönetmen ve ortak senarist Claire Denis. Kimin için: anlatıdan çok görüntüyle çalışan sinemayı sevenler. Kimin için değil: hikâye takip etmek isteyenler; film bilerek anlaşılmaz ve olayların sırası çözülmüyor.