Creed: Efsanenin Doğuşu (Creed)

Ryan Coogler’ın filmindeki en cesur teknik karar ilk profesyonel maçta. İki raunt kesintisiz tek planda çekildi; ekip sahneyi on üç kez denedi, kullanılabilir iki denemeden on birincisi filme girdi ve yedek açı hiç çekilmedi. Steadicam’i taşıyan Benjamin Semanoff bunun için boks dersi aldı. Adonis’in kaşındaki yarık dijital eklendi, kan ise kamera oyuncuyu görmediği saniyelerde makyajla sürüldü. Bu tercih izleme deneyimini doğrudan değiştiriyor. Maçı kurgunun verdiği vuruş ritmiyle değil, nefesin ve yorgunluğun ritmiyle izliyorsunuz; klasik boks sahnelerinin kesme sayısıyla ürettiği heyecan burada yok. Filmin çıkış noktası da spor değil. Coogler’ın babası Ira 2011’de nöromüsküler bir hastalığa yakalandı ve baba oğul Rocky kasetlerini yeniden izlemeye başladı; yönetmen bu hastalığın babasının kahramanının başına gelmesi fikrinden yola çıktı. Yüz otuz üç dakikanın asıl konusu bu yüzden ringden çok bakım verme meselesi. Rakip rollerine gerçek boksörler alındı, Tony Bellew ve Andre Ward kadroda yer aldı, kalabalık maç sahneleri Liverpool’da Goodison Park’ta çekildi. Bir dövüşü tek nefeste, kesmesiz ve mesafeden değil içeriden izlemeyi isteyen izleyici için. Sylvester Stallone’un yardımcı rolünün yalnızca bir saygı duruşu olmasını bekleyen, onun hastalık hattının filmin ikinci yarısını devralmasına hazırlıksız olan izleyici için değil.