Dr. No

Terence Young’ın filmi seriyi başlatırken kasa dardı: toplam bütçe 1,1 milyon dolardı, sanat yönetmeni Ken Adam’ın dekorlara ayırabildiği pay 14.500 sterlindi, yapımcılar kendi ceplerinden 6.000 sterlin daha koydu. Adam bu darlığı bir şakayla kapatıyor. Londra’daki Ulusal Galeri’den Goya’nın Wellington Dükü portresinin slaydını istedi, tabloyu hafta sonunda kendi eliyle kopyaladı ve kötü adamın salonuna astı. Tablonun aslı Ağustos 1961’de galeriden çalınmıştı ve film vizyondayken hâlâ kayıptı; yani salondaki İngiliz seyirci, tabloyu kimin aşırdığını ima eden esprinin farkındaydı. Connery’nin duruşu da sette imal edildi: Young oyuncuyu kendi terzisine ve kuaförüne götürdü, ona Londra’nın lokantalarını ve kumarhanelerini tanıttı. Ursula Andress’in repliklerini, adı jenerikte geçmeyen Nikki van der Zyl seslendirdi. Açılıştaki namlu görüntüsünde yürüyen de Connery değil, dublör Bob Simmons. Bond’un teçhizatı henüz bir gösteri numarası değil; aldığı tek yenilik, Beretta’sını teslim edip Walther PPK’ya geçmesi. Adına film çekilen kötü adam da Bond ile Honey adada yakalanana kadar perdede hiç görünmüyor. Kimin için: Filmin adını taşıyan adamla ancak Bond yakalandıktan sonra tanışmayı ve o ana kadarki zamanı Jamaika’daki soruşturmayla geçirmeyi göze alan izleyici için. Kimin için değil: Donanım sahnesi, araba tuzağı ve arka arkaya sıralanan soğuk espri bekleyen izleyici için; bunların çoğu sonraki filmlerde kuruldu.