Drishyam

Hindistan'da bir kasabada geçen bir film. Vijay Salgaonkar kablo televizyonu işletiyor. Dördüncü sınıfa kadar okumuş ve kendi işini kurmuş. Karısı ve iki kızıyla yaşıyor. Bir tek eğlencesi var: film izlemek. Bütün gün ofisinde film seyrediyor. Büyük kızı bir okul kampına gidiyor. Orada bir çocuk onu gizlice çekiyor. Sonra o kayıtla kızı tehdit ediyor. Çocuk evlerine geliyor. Bir boğuşma oluyor ve çocuk ölüyor. Anne ve kız panikliyor. Vijay eve döndüğünde her şeyi öğreniyor. Bundan sonra film bir örtme anlatısı. Adam bir plan yapıyor. Plan bir tanıklık zinciri. Aile o tarihte başka bir şehirde olacak. Vijay ailesini gerçekten oraya götürüyor. Otobüs bileti alıyor, otelde kalıyor, sinemaya gidiyor, lokantada yemek yiyor. Sonra bir gün geriye gidiyor. Aynı yerleri bir gün önceki tarihte tekrar dolaşıyor ve herkese kendini hatırlatıyor. Tanıklar gerçek. Kimse yalan söylemiyor; yalnız tarihi karıştırıyorlar. Anlatının ilgilendiği yer cinayet değil kurgu: filmin fikri, adamın izlediği filmlerden öğrendiği şeyi uygulaması ve tek silahının bir anlatı kurabilmesi olması. Karşı tarafta bir polis şefi var. Meera Deshmukh ölen çocuğun annesi ve soruşturmayı o yönetiyor. Kadın da zeki. İki taraf birbirini adım adım okuyor. Sorgu bölümleri filmin en sert yeri. Çocuklar dövülüyor ve anlatı bunu göstermekten kaçınmıyor. Sonda bir bilgi geliyor ve planın son parçası anlaşılıyor. Bu film 2013 tarihli Malayalam dilindeki filmin Hintçe yeniden çevrimi ve o film de büyük başarı kazanmıştı. Yönetmen Nishikant Kamat. Kadroda Ajay Devgn, Tabu, Shriya Saran ve Rajat Kapoor var. Kimin için: gerilim ve suç anlatılarını sevenler. Kimin için değil: ahlaki netlik bekleyenler; anlatı seyirciyi bir cinayeti örtenlerin tarafına koyuyor ve bunu hiç sorgulamıyor.