Emitaï

İkinci Dünya Savaşı sürerken Senegal'de bir Diola köyü. Fransız ordusu iki şey istiyor: gençleri askere alacak ve köyün pirincini toplayacak. Erkekler zorla götürülüyor. Sonra pirinç için geri geliyorlar. Kadınlar pirinci saklıyor ve nerede olduğunu söylemiyor. Köyün erkekleri toplanıp tanrılara danışıyor ve ne yapacaklarını tartışıyor; tartışma uzuyor. Kadınlar ise güneşin altında bekletiliyor ve yine konuşmuyor. Ordu süreyi uzatıyor ve tavrını sertleştiriyor. Ousmane Sembène yazdı ve yönetti. Yapım Senegal'den. Anlatının dayandığı durum tarihsel: sömürge yönetimi savaş sırasında Batı Afrika'dan hem asker hem tarım ürünü aldı ve direnen köyler cezalandırıldı. Filmin kurduğu asıl karşıtlık sömürgeci ile yerli arasında değil; erkeklerin tören ve tartışmayla oyalanması ile kadınların doğrudan direnişi arasında. Sembène geleneği eleştirmekten çekinmiyor ve anlatı köyün kendi içindeki yetki düzenini de sorguluyor. Film büyük ölçüde Diola dilinde çekildi ve bu, Afrika sinemasında yerel dil kullanımının erken örneklerinden. Yapım Fransa'da uzun süre gösterilmedi ve Senegal'de de gösterimi sınırlandırıldı. Anlatının biçimi sade: uzun planlar, az müzik ve neredeyse belgesel gibi çalışan bir kamera. Kimin için: Afrika sinemasını ve sömürgecilik tarihini merak edenler. Kimin için değil: tempo çok yavaş, oyunculuk amatör ve anlatı bağlam bilgisi istiyor.