İvan'ın Çocukluğu (Ivan's Childhood)

On iki yaşındaki Ivan ailesini savaşta kaybetmiş ve Kızıl Ordu için cephe gerisine sızan bir keşif elemanı olarak çalışıyor. Film savaşı değil, çocukluğu yok edilmiş bir zihni anlatıyor; anlatının büyük kısmı rüyalarda geçiyor. Yapım aslında başkasının işiydi. Eduard Abalov'un çektikleri ağır eleştiri aldı ve Aralık 1960'ta iptal edildi; malzeme kullanılamaz bulundu. Proje Haziran 1961'de genç Tarkovski'ye verildi ve o kısıtlı kaynakla filmi baştan kurdu. Bu, Tarkovski'nin ilk uzun metrajı. 1962 Venedik'inde Altın Aslan'ı, San Francisco'da Altın Kapı ödülünü kazandı. Filmin en ilginç savunucusu Jean-Paul Sartre oldu. İtalyan eleştirmen Alberto Moravia'nın sert değerlendirmesine karşı bir yazı yayımladı ve filmi gördüğü en güzel filmlerden biri olarak niteledi. Görüntü Vadim Yusov'un; doğayı savaşın hem tanığı hem kurbanı olarak kuran çekimleri filmin imzası. Sovyetler'de 16,7 milyon bilet sattı. Ingmar Bergman filmi keşfetmeyi o ana kadar anahtarları kendisine verilmemiş bir odaya girmek olarak tarifledi. Tarkovski ise sonradan filmden uzaklaştı. Kimin için: savaş sinemasının şiirsel kanadını ve Tarkovski'ye giriş arayanlar. Kimin için değil: olay ve tempo isteyenler; film 95 dakikada bile ağır ilerliyor ve rüya bölümleri anlatıyı sürekli kesiyor.