Sauve qui peut (la vie) (Every Man for Himself)

Paul televizyon için çalışıyor ve şehirden çıkmak istiyor. Denise onu bırakıyor; bisikletle kırsala taşınıyor ve orada yazmayı deniyor. Isabelle taşradan şehre geldi ve fuhuş yapıyor; müşterileri ona ne yapacağını tarif ediyor ve o yapıyor. Üç kişi birbirine değiyor, sonra ayrılıyor. Aralarda görüntü duruyor, kareler tek tek ilerliyor ve bir hareket birkaç saniyeye yayılıyor. İsviçre temiz, düzenli ve soğuk. Jean-Luc Godard yönetti. Isabelle'i Isabelle Huppert, Paul'ü Jacques Dutronc, Denise'i Nathalie Baye oynuyor. Yapım Fransa ve İsviçre ortak. Godard bu filmden kendi ikinci ilk filmi diye söz etti. Yetmişlerin büyük bölümünü televizyon ve video işleriyle geçirmişti; bu filmle yıldız oyuncuya, hikâyeye ve otuz beş milimetreye döndü. Filmin bilinen tarafı hareketin parçalanması; yürüyen bir insan kare kare durduruluyor ve seyirci bakışını yavaşlatmak zorunda kalıyor. Anlatının ele aldığı mesele işin bedeni ele geçirmesi; üç karakterin üçü de bedenini bir işe kiralıyor. Fuhuş sahneleri tahrik etmiyor; tarifler bürokratik bir dille veriliyor ve sahne soğuk. Anlatı bölümlere ayrılıyor ve her bölüm bir başlıkla açılıyor. Film kırsalı bir kaçış yeri olarak sunmuyor. Filmin sonu ortada bırakıyor ve açıklama vermiyor. Filmin sınırı erişim; anlatı dağınık, karakterler soğuk ve biçim izleyiciye direniyor. Kimin için: Godard'ı ve deneysel anlatıyı sevenler. Kimin için değil: soğuk, dağınık ve final belirsiz.