Grease

Randal Kleiser’ın filmi sahne müzikalinin kaydı değil, yeniden dağıtılmış bir versiyonu: Kenickie’nin sahnedeki numarası Danny’ye geçti, başka karakterlere yazılmış parçalar dağıtıldı, iki şarkı tamamen çıkarıldı. Bugün en çok bilinen iki numara olan “You’re the One That I Want” ile “Hopelessly Devoted to You” ise sahne oyununda hiç yok, doğrudan film için yazıldı; tiyatrodan gelen izleyici farklı bir repertuvarla karşılaşıyor. Oyuncuların yaşı da gizlenmiyor; lise öğrencisi oynayan kadronun bir bölümü otuzlu yaşlarında ve yönetmen yakın planlar için ayrı bir deneme yaptırmış. Frosty Palace sahnesindeki bulanık tabelaların sebebi sansür değil ticaret: yapımcının Pepsi anlaşması vardı, dekor Coca-Cola ile döşenmişti, yeniden çekim pahalı olduğu için logolar optik maskeyle kapatıldı. Olivia Newton-John rolü hemen kabul etmedi; önce John Travolta ile birlikte bir deneme çekimi görmek istedi ve ancak kendini izledikten sonra evet dedi. Sandy karakteri de, oyuncu Amerikan aksanı taklit etmek zorunda kalmasın diye Avustralyalı yapıldı. Kimin için: Lise koridorunda açıkça otuzlarında insanlar görmeyi sorun etmeyen ve sahnede hiç bulunmayan o iki düeti asıl sebep sayan izleyici için. Kimin için değil: Broadway repertuvarını duymaya gelen izleyici için; şarkıların bir kısmı kesildi ya da başka karaktere geçti.