Indiana Jones: Kamçılı Adam (Indiana Jones and the Temple of Doom)

Steven Spielberg’in serinin ikinci filmi, 1935’te geçen bir öncü hikâye ve üretim koşulları anlatının karanlığını açıklıyor. Hindistan hükümeti senaryoyu okuduktan sonra ülkede çekim izni vermedi; Thuggee tasvirine itiraz etti ve nihai kurgu hakkı istedi. Yapım Sri Lanka’ya, Kandy çevresine taşındı, Şanghay bölümleri için Makao kullanıldı. Kate Capshaw yüz yirmiden fazla aday arasından video denemesiyle seçildi. Ke Huy Quan ise Los Angeles Çin Mahallesi’ndeki açık çağrıya kendisi için değil, ağabeyine destek olmak üzere gitmişti; oradaki oyuncu seçmeni ona da okumak isteyip istemediğini sordu. Filmin en kalıcı sonucu perdenin dışında. Ebeveyn şikâyetleri üzerine Spielberg, MPAA başkanı Jack Valenti’yi arayıp PG ile R arasında bir derece istedi; PG-13 böyle doğdu ve ilk taşıyıcısı Ağustos 1984’te Red Dawn oldu. Yapı da alışılmadık biçimde baş ağırlıklı: Şanghay açılışı daha ilk bölümde bir müzikal numara, bir zehirlenme, bir kovalamaca ve bir uçak kazası sığdırıyor, ardından gelen uzun orta kısım bu yoğunluğa yaklaşmıyor. Çocuk dövülmesi ve kalp sökme sahnelerinin bir aile filminde durabileceğini kabul eden izleyiciye göre. Willie Scott’ın çığlıklarının komedi aracı olarak kullanılmasına ilk fragmanda sinirlenen kişiye göre değil.