Jül Sezar (Julius Caesar)

Shakespeare'in oyununun Hollywood uyarlaması. Konu iktidar değil, iktidara karşı yapılan hesap. Bir grup senatör Sezar'ın cumhuriyeti bitireceğine inanıyor ve suikast planlıyor. Brutus tereddüt ediyor; onu ikna eden şey kişisel düşmanlık değil, ilke. Suikasttan sonra Roma'nın kime kalacağı meydanda söylenen iki konuşmayla belirleniyor. Filmin merkezi o iki konuşma. Brutus mantıkla konuşuyor, Antonius ise kalabalığın duygusunu kullanıyor ve kalabalık birkaç dakika içinde taraf değiştiriyor. Sahne siyasi hitabetin nasıl işlediğine dair sinemadaki en bilinen örneklerden. Antonius'u Marlon Brando oynuyor ve bu seçim döneminde tartışma yarattı; Brando o sırada modern rollerle tanınıyordu ve klasik metin oynaması beklenmiyordu. Rol için John Gielgud ile çalıştı; Gielgud filmde Cassius'u oynuyor. Brutus ise James Mason. Film siyah beyaz çekildi. Yapımcı MGM renkli çekim yapabilecek durumdaydı ama tercih bu yönde oldu. Yönetmen Joseph L. Mankiewicz. Shakespeare uyarlamalarını ve klasik Hollywood'u sevenler için türün başlıca örneklerinden. Aksiyon bekleyen izleyici için ise savaş sahneleri kısa ve film neredeyse tamamen konuşma üzerine kurulu.