Kokomo City

D. Smith'in yönettiği, çektiği, kurguladığı ve müziğini yaptığı bu siyah beyaz belgesel, Atlanta ve New York'ta yaşayan dört siyah trans kadın seks işçisini konu alıyor. Filmin asıl odağı, maskülinlik ve toplumsal cinsiyet rollerine dair yerleşik fikirlerin trans olmayı özellikle siyah toplulukta neden bu kadar tehditkar kıldığı. Yönetmenin kendi hikayesi filmden ayrı düşünülemez: Smith Grammy adayı bir müzik yapımcısıydı, Lil Wayne'den Billy Porter'a uzanan isimlerle çalıştı, 2014'te trans olduğunu açıkladıktan sonra endüstri telefonlarına dönmeyi bıraktı ve evsiz kaldı. Projeyi beş yönetmene teklif etti, hepsi reddetti, o da kendi başına yaptı: bir fotoğraf makinesi ve vintage bir lens aldı, ışıkçısı ya da başka hiçbir yardımcısı olmadan, evsizken çekmeye başladı ve katılımcıları Instagram ile YouTube üzerinden buldu. Film Sundance'te iki ödülü birden, Berlinale'de Panorama Seyirci Ödülü'nü kazandı ve Rotten Tomatoes'ta yetmiş altı eleştirmenle yüzde doksan dokuz aldı. Katılımcılardan Koko Da Doll, filmin festival ödüllerini gördü ama vizyona girmesini göremedi, Nisan 2023'te Atlanta'da öldürüldü, film onun anısına ithaf edildi. Smith bunun acısını doğrudan anlattı: filmi tam da travma ve cinayet istatistiği göstermemek için yapmıştı. Kimin için: Belgeselde biçimsel cesareti ve konuşulmayan hayatların doğrudan anlatılmasını sevenler için. Kimin için değil: Mesafeli, kurumsal bir belgesel bekleyenler için değil, film açık sözlü, sansürsüz ve zaman zaman rahatsız edicidir.